Theo Konijnenburg laat zich inspireren door alle dagelijkse voorwerpen. Stoel, kopje, pick-up, melkpak, geen voorwerp ontkomt aan zijn bewerking als kunstenaar. Konijnenburg schept er plezier in om deze voorwerpen uit te voeren in materialen die vaak tegengesteld zijn aan het werkelijke voorwerp. Zo wordt een stalen stoel uitgevoerd in standaard pvc buizen, een pick-up bestaat uit massief kunststof en een melkpak is gemaakt van MDF. Vaak verandert hij daarbij ook de schaal van het voorwerp. De stoel en de pick-up zijn kleiner dan de werkelijke. Het werk van Konijnenburg is lichtvoetig en zeker niet zonder humor.
Ik hou van de kleine verwarming en de dansende melkpakken, ze lichten me op, ik krijg er goede zin van, ze zijn ontroerend. Ik hou ook van het publiek dat ernaar kijkt. De verrassing die je in hun stem hoort. Het is wat het is. Dat is fijn. Konijnenburg laat ons op een vriendelijke ongedwongen manier de gewone dingen om ons heen zien. Hij kleedt de vormgeving tot de essentie uit. En laat ons opnieuw kijken naar de vorm. Zo kan het zijn dat je ontroerd raakt door de kleine verwarming en moet lachen om een melkpak.
Theo Konijnenburg (Capelle aan den IJsel, 1966) werkt in Arnhem.
